Some original artworks of M. C. Escher, displayed at the Art&Science Museum

One of his famous tessellations, from bird to fish transition. The most striking thing in Escher's work is the continuity. 

This kept me standing for a while. The shape birds and flying fishes make does slightly resembles a Möbius string. Taking into consideration that the rivals that create infinity clash at some point. 

Lovely rivals.

Very famous self-portrait reflecting from a mirror sphere.

This is simply beautiful. I adore this. The infinity bond. But, does it exist?

The hardworking ants. Can you imagine the life of an ant who lives on a Möbius string? Infinite working...

Some Emblemata of MC Escher's, displayed in the Art&Science Museum Singapore

Some of original emblemata of M. C.  Escher, displayed at the Art & Science Museum, the Journey to Infinity exhibition.

M. C. Escher's self portrait.

"Those who grew up in the torment bite, bites. Painfully scorched in the sad dry earth, how can I be detested for my spite when I inflict pain?"

"Beat me, until the destruction, beat!"
"Inwardly, I am hard and cold, there is no glow or fire in me, but if I am struck by fate, the sparks fly everywhere."

It is beautiful, it is dark, it tells the things that I can't tell. Struggle, fight, victory, sweet happiness or not...

One is from the center of our Milky Way Galaxy, other is from our Home.

When my friend sent me a beautiful beach photo, with the idea of making me jealous in his mind, the shapes of clouds caught my attention. How amazing it was they very much look like M16, the Eagle Nebula, which is an interstellar cloud. The one at home is mostly made of water which is composed of two hydrogen and one oxygen atom whereas the one at the center of the Galaxy consists of molecular or atomic hydrogen (90 %), some helium (9 %) and heavy atoms. The reason why Earth clouds is not as glamorous as M16 is the radiation. The delicate sculptures of M16 is created by stellar radiation.

How to keep your sanity everyday?

From Meditations by Marcus Aurelius:

When you wake up in the morning, tell yourself: The people I deal with today will be meddling, ungrateful, arrogant, dishonest, jealous, and surly. They are like this because they can’t tell good from evil. But I have seen the beauty of good, and the ugliness of evil, and have recognized that the wrongdoer has a nature related to my own — not of the same blood or birth, but of the same mind, and possessing a share of the divine. And so none of them can hurt me. No one can implicate me in ugliness. Nor can I feel angry at my relative, or hate him. We were born to work together like feet, hands, and eyes, like the two rows of teeth, upper and lower. To obstruct each other is unnatural. To feel anger at someone, to turn your back on him: these are obstructions.

Molecular foundations of happiness

A great short read about the molecular foundations of happiness.

http://web.expasy.org/spotlight/back_issues/172

Transhumanism, cryogenics, body by design

Mathematics, NSA, hedge funds and origin of life

Imagine a talk brilliantly covers topology, its applications in physics, finance and humble interest in origin of life.

Jim Simons: A rare interview with the mathematician who cracked Wall Street
http://go.ted.com/bdvr

Love is pathological

The best love story I have ever watched. However, it proves that you should have an insane mind or pathological to love... deeply...

VASTLY SPACE

I regularly check Elon Musk's twitter even though I stop using it 2 years ago. I came across one of his tweets "If the moon were only 1 pixel". Amazing work showing how our space is VASTLY EMPTY by means of scaling the map of solar system. In this map, as the title says, moon is 1 pixel and Sun and other planets are scaled down by reference to moon. You see how empty the space is... I have already chosen my book before sleep ;)


Here some quotes make you ponder on nothingness...

"It’s easy to disregard nothingness because there’s no thought available to encapsulate it. There’s no metaphor that fits because, by definition, once the nothingness becomes tangible, it ceases to exist."

Here is the scaling map of solar system:

http://joshworth.com/dev/pixelspace/pixelspace_solarsystem.html

You Shouldn't Let Poets Lie to You

I have come across this amazingly cute "Björk talking about her TV" video. Wow. Such a cuteness and things that make you feel think about in this short video... I have watched again and again and still couldn't get enough of it. The way she describes the inside of television, the analogy she made like " a little city and this might be an elevator" shows the childish and at the same time creative side of her :)

Actually the things she said about TV is partially true. We are all hypnotized by watching TV. Either it is because the interesting program on screen (less likely) but mostly because we are really busy at that time to analyze what is going on there, or as Björk said, to bring all pieces together. So we literally swallow everything TV shows us.

Check this video from 1988...

Ex-Machina and Rise of Super Cool Scientists

I have just watched Ex-Machina (2015) in such a calm and lovely Sunday afternoon. As a sci-fi maniac and enthusiast of future of machine - human interaction, this movie has been on my list for a while. I am very glad I did it. Well, it should not mean that I am totally in love with the movie but instead it made me realize in a crystal clear vision that the image of science and scientists in public has taken a steep: scientists of old times with their obsessively cleaned lab-coats, thick glasses and anti-social behavior has been buried! Now, is the century for good-looking, sexy, rich scientists and their lost souls... In Ex-Machina, Oscar Isaac (very cool name) is starring as Nathan Bateman, CEO of a search engine company (can we say equivalent of Google?) Blue Book. He lives in an isolated place, in the middle of Nature, where is actually a research facility that he does some cool stuff in there like creating AI and lifting weights to stay fit. He also hates to speak like old-fashioned scientists and avoids using jargon. He likes to stick to street style. 

Domhnall Gleeson (Caleb) is an employee in Blue Book and apparently there was a competition going on inside the company in which the winner would be prized to spend one week with Mr Bateman in his house. So the guy ends up in his house and soon after he learns that the reason of his presence is to test newly created machine, highly intelligent Ava, whether she is capable of passing the Turing Test. Ava is a beautiful AI, has perfect body ratio that can manipulate any men's decision making. So, according to Caleb the Turing Test is biased in this situation because Ava’s sexuality is clouding his mind. I don’t want to give more details for those who would like to watch. You can learn after watching movie, whether Ava passed Turing test or not.

My overall observation is the new age scientists are imaged as super-hot, muscular or if woman slim/slender but curvy, fit and so relax… We get used to see scientists in their lab-coat, exploding things here or there, most probably asexual but handsome, fit and into sex? It must be a new trend. I also observed this phenomenon in new trend of “entrepreneurship”. Like Elon Musk… Is it some kind of selling strategy? Because It was proven that cute faces, men or women, tend to be more successful in life. People around them tend to trust them more than to the ones with less cute faces… Can it be the same strategy that Ava did to Caleb? Or is it simply our thrive for perfection?

Perfection in mind and body…

Cloud in the Sky

Awesome lyrics and melody by Archive from their Take My Head (1999) album.

Awesome YouTube Channel: Kurz Gesagt - In a Nutshell

I have just discovered a YouTube Channel named Kurz Gesagt - In a Nutshell. They have brilliant animated videos about everything that tackles our minds: What is Life?, Evolution, The time, Alien life and much more. I feel like I can move aside all my work and watch all the videos one by one in this Sunday afternoon. Here is the one I last watched.

Have You Passed Through This Night?

I discovered Austin, Texas based band Explosions in the Sky in this year. I am very into post-rock, post-metal genres and don't have problem with any of the band that fall into this category. I have some favorites of course. Explosions in the Sky have become one of them.

Have you ever felt great when you loved a song and found out that it had been used in the movie that is in your to-watch list? Somehow I feel complete when I find such coincidences. I was planning to watch "The Thin Red Line" in this week and found out that my favorite track in Those Who Tell the Truth Shall Die, Those Who Tell the Truth Shall Live Forever album has a passage from The Thin Red Line! I feel awesome. Listen this. You're welcome.

The Day I Left World for Only One and Half Hour and Still Worth It.

Today was very hot in Singapore. Not surprising, yes I admit. But today was one of the hottest one in recent days. However there was Northern breeze that had came all the way from Iceland. It made me feel alive for one and half hour. I am talking about Olafur Arnalds. He is multi-instrumental musician and considered as the pioneer of electronic-classical music combination. And this unique personality performed six pieces at Esplanade Concert Hall with his three awesome accompanists. Especially the Icelandic beauty who plays violin was flawless. 

I don't remember when I discovered his music but what I am sure is it is helping me to forget time and space and makes me feel like I've just escaped from Schrödinger's box, where cat is still captive, without breaking the poison bottle; noone knows whether I am still inside or not. 

He was extremely polite. I was surprised at first but one second later I whispered myself: "How come a person who can compose beyond-world songs can be rude?". I nodded.

Here are some pictures from the concert. I don't like to be involved in advertisement but this guy deserves it. And in such a capitalist world I am willing to do this for him. Check his masterpieces at YouTube. You will not regret.

And also a lousy video in which he sends gratidudes to his grandma who had passed away couple of years ago.

Haluk'un İnancı

Dün internete bağlanamadığımdan bugüne kalmış olan bir şiiri paylaşacağım. Dün Tevfik Fikret'in 97. ölüm yıldönümü idi. İnternette gezinirken rast geldiğim ve çok hoşuma giden bir şiiri paylaşmak istiyorum. Tevfik Fikret'in dünya görüşünü ve aynı zamanda istek ve dileklerini yansıtan bu şiiri çok beğendim. İyi okumalar.

Bir yaratıcı güç var!  ulu ve akpak,
Kutsal ve yüce; ona vicdanımla inandım.

Yeryüzü vatanım, insansoyu milletimdir benim,
Ancak böyle düşünenin insan olacağına inandım.

Şeytan da biziz cin de, ne şeytan ne de melek var;
Dünya dönecek Cennete insanla, inandım.

Yaradılışta evrim hep var, hep olmuş, hep olacak,
Ben buna Tevrat'la, İncil'le, Kuran'la inandım.

Tekmil insanlar kardeşi birbirinin... bir hayâl bu!
Olsun, ben o hayâle de bin canla inandım.

İnsan eti yenmez; "oh" dedim içimden, "ne iyi",
Bir an için dedelerimi unuttum da, inandım.

Kan şiddeti besler, şiddet kanı; bu düşmanlık
Kan ateşidir; sönmeyecek kanla, inandım.

Elbet şu mezar hayatı zifiri karanlığın ardından
Aydınlık bir kıyamet günü gelecek, buna  inandım.

Aklın, o büyük sihirbazın, hüneri önünde
Yok olacak, gerçek dışı ne varsa, inandım.

Karanlıklar sönecek, yanacak hakkın ışığı,
Patlayan bir volkan gibi bir anda, inandım.

Kollar ve boyunlar çözülüp, bağlanacak bir bir
Yumruklar şangırdayan zincirlerle, inandım.

Bir gün yapacak fen şu kara toprağı altın,
Bilim gücüyle olacak ne olacaksa... inandım.

 

Tevfik FİKRET

Ölüm Üzerine Anlık 27.01.12

Farkında olmadan ölümle her an yan yana yaşıyoruz. Çizginin diğer ucuna geçtiğimizde “ölmüş” oluyoruz diğer tarafında “canlı”. İnternet bazlı sosyal yaşamın olmadığı zamanlarda geride bir eser bırakabilmiş olanlar, o eserler okunarak hatırlanırdı. O kişiyi şahsen tanıyan tanımayan herkes okur ve bir anlamda yaşatırlardı. Fakat bu eserlerin, hiçbir zaman okunan kişi tarafından bir insanın elinden çıkmış olduğu gerçeği hissedilmez. Evet birileri yazmıştır ve o kişi şuan yoktur, bunun bilincindedir okuyucu fakat her satırında bunu hissedemez çünkü resmidir, çünkü üstünde düşünülerek yazılmıştır, çünkü “yapaydır”. İnternet bazlı sosyal medya ile beraber, bütün insanlığın tek tek her birinin, anlık duyguları ve bu duyguların taşıyıcıları cümleleri kaydediliyor. Ölümünden 2 gün önce yazdığı küçük bir cümle bizi (beni) yazmış olabileceği bir kitaptan daha çok etkiliyor. Her bir insanın birçok anı insanlığın ortak hafızasına kaydediliyor ve bir kez daha ölümle ne kadar yan yana yaşadığımızın “farkına” varmamızı sağlıyor. Fakat bu farkındalık da doğamızın bir getirisi olarak, geçici oluyor.

Anlık

Tutucu bir insan değilim, hatta çevremi rahatsız eden bir geniş görüşüm var fakat birkaç gündür kafama takılan bir nokta var ve nedense bu gözlemim beni rahatsız etti. Birlikte olunan kişiye söylenen “güzel” sözler aslında ne kadar o kişiye ve sadece o kişiye söyleniyor? Türk filmlerinden aşina olunan ve dalga geçilen “ Bunu kimbilir daha önce kaç kıza söyledin?” repliği üzerine felsefi bir tartışma başlatmak niyetim. Aksi takdirde bu durumun beni neden rahatsız ettiğini anlayamayacağım.

İnsanlar birileriyle olur, ilişki biter, yenisi başlar bunların olağan süreçler olduğunu düşünüyoruz. Her bir yaşanan ile birlikte daha önce bize ait olmayan kelimeler, cümleler lügatımıza giriyor veya yeni bilgiler öğreniyoruz. Kötü senaryo ise hiçbir değerin insana katılmadığını hissetmek olsa ki bu ayrı bir konu.

Sizden önce”kine” söylenen sevgi sözcükleri size söylendiğinde acaba bu sözcükler sadece sevgi taşıyıcıları mı yoksa beraberinde farklı durumlarda kullanıldıkları “hatıraları” da taşıyorlar mı? “Sözcükler özgürdür!” diye bağırabilirsiniz fakat ben her bir sözcüğün söylenirken kullanıldıkları durumdaki enstanteneleri de taşıdıkları düşüncesindeyim.

Ne demek yani bu? Demek istiyorum ki sözcükler hafif değil, omuzlarında oldukça ağır bir anı kütlesiyle dolaşıyorlar ve sadece sizi o anda özel hissettirdikten sonra işlerini yapmak üzere başka yerlere göçüyorlar. O yüzden aslında “Bana bir kere bile beni sevdiğini söylemedin” diyen kişi aslında çok özel bir konumda olduğunu hissetmekten acizdir diyebiliriz. Evet denebilir sanırım.

Şimdi bunu monogamiye bağlayanlar çıkabilir ama kendini özel hissetmek isteyenler açısından durum daha da vahim. Bir zamanlar bir arkadaşım “ Her birlikte olduğum biriyle birlikte ruhumdan bir parça eksiliyor” demişti. Sözcükler açısından bakarsak durum bu boyutta değil. Durum şu ki, sözcükler sadece sizlerin değil bütün insanlığın. En azından o dili kullanan insan grubunun. Yani bir kişinin hayat süresinden daha uzun süre varoluyolar ve daha çok kişi için kullanılıyorlar. “Zeytinim” kelimesini (Neden bu kelimeyi seçtim bilmiyorum) sizden 1 asır önce yaşamış biri sevdiği için kullanmış olabilir. Durum vaziyet bu olunca ve eğer özel hissetme takıntısı yaşayan biriyseniz sanırım dilbilimci-romantik bir sevgili işinizi görebilir. Bu kişinin yeni kelime üretme kapasitesi sizi özel hissettirebilir. Neyseki böyle birini bulamayanlar için dilin evrimi de benzer bir işlevi görüyor tabi bu yine sadece ve sadece size özel olmuyor sadece bulunduğunuz zaman aralığını ve dolayısıyla sözcüğün başka birileri içinde kullanılmış olma olasılığını düşürüyor.

Bu durum beni niye rahatsız ettiye gelirsek sanırım özel hissetme ihtiyacı bütün dindar kesimde olduğu gibi bende de var. Ee ama ben dindar değilim? Sanırım hatlar karıştı. Bunun sebebi Christopher Hitchens öldükten sonra dünyadaki dinsiz yoğunluğunun azalmaya başlaması olabilir ( Bu arada huzur içinde yat Christopher).

Misafirperverliğin Altında Yatan Neden

Misafirperverlik, doğu toplumlarında genellikle görülen ve batı tarafından hoş karşılanan bir davranıştır. Neden eve gelen insanları hoş karşılamak ister insan? Onları çok sevdiğinden mi? İnsanların yakınları için bunun geçerli olduğunu söyleyebiliriz. Sonuçta sevdiğimiz insanların evimizde rahatça vakit geçirmelerini isteriz. Bunun psikolojik sebepleri arasında "bizden olanları" mutlu etmek isteği olabilir. Benim asıl merak ettiğim ise bu değil. İlgimi çeken nokta; ilk kez tanıştığımız kişileri, tanrı misafirlerini memnun etme isteğimiz. İnsanın içinde bulunduğu kültür bunu normal gösteriyorsa elbette kişi, bu davranış örüntüsüne sahip olacaktır. Peki, bu davranış neden ortaya çıkmış olabilir? Yani insan neden ilk kez tanıştığı kişilere aşırı derecede ilgi ve sevgi ( gerçek veya değil) göstermek ister?

İlk olarak, verilen aşırı ziyafetlerin bir statü göstergesi olduğu düşüncesindeyim. Birçok çeşit yemekler, o yemekleri alabilme gücünü dolayısıyla zenginliğin göstergesi. İkinci olarak gösterilen aşırı ilgi ve nezaketin kişinin kompleksli olduğunu gösterdiğini düşnüyorum. Toplum tarafından veya o an içinde bulunduğu kalabalık tarafından kabullenme isteği, kişinin topluluğa olan aşırı nezaketiyle sağlanabilir. Kişinin elinden kendini başka bir şekilde ispatlama gelmiyorsa yapabileceği tek şey göstereceği nezakettir.

Bu durumu turistlere gösterilen aşırı nezaketten de anlayabiliriz. Dışarıya karşı olan ezilmişlik, onlara karşı gösterilen aşırı nezaket ile giderilmek istenir. Çünkü duruşu olmayan insanın tek güvencesi yüzündeki sırıtmasıdır.

Bu sırıtış ve yalakalık o kadar çok midemi bulandırıyor ki, bu tür insanları gördüğüm yerde oradan derhal ayrılmak istiyorum. Misafirperverlik, kendi statünü gösterme amacından başka birşey olmadıkça benim gözümde yüce bir değeri yok. Bu davranış kendi reklamını yapmanın toplum tarafından kabul görmüş hali aynen imam nikahının toplum tarafından kabul edilmiş zina olması gibi.